در غلط بودم جهانی مست بود از بوی تو

لاف عقل و کوس هشیاری زدم در شهر عشق

                                       شد کمند عقل و هوشم عاقبت گیسوی تو

راز دل را از حریفان سخت پوشیدم ولی

                                        روی بنمودی و من حیران شدم بر روی تو

شام تاریک و غم تنهاییم ترسم کشد

                                        یاد باد ان شب که ماندم تا سحر پهلوی تو

تا که خو کردم به دامت از قفس راندی مرا

                                        شکوه ها دارم بدین دل از تو واز خوی تو

با همه رنجی که بردم همنشین او شدی

                                        من بیادت مست گشتم او زبوی موی تو

تا بروز من نشیند ارزو دارم چو من

                                       بی نشان خواند تو را تا کس نداند کوی تو

من و شمع

امشب ای شمع به تاریکی شب یار منی

امشب ای مونس جان یار و وفادار منی

شب تار امد و من ماندم و تنهایی و غم

تاکنون روشنی افروز شب تار منی

گوش دل باز کن ای مونس تنهایی من

که تو ای شمع یقین محرم اسرار منی

وه که شبها که در این سوختن و ساختنت

ناظر حال من و دیده بیمار منی

در محیطی که به جز حسرت و ناکامی نیست

تو خبردار ز افکار و اندیشه منی

غم من نیک بدانی و پریشانی من

شاهد غصه اندوه دل زار منی

چیست جز غم و رنج حاصل این عمر سیاه

گفتم ایندرد برای تو که غمخوار منی.....

ازياد نمي برم تو را

و

عشق زيباي تو را

لحظه قشنگ دوست داشتن

و

به اوج رسيدن

خواستني و تمام نشدني

حالا اينجا کنار اين همه خاطرات باراني

تنها به تو مي گويم دوستت دارم

که مي خواهم بماني ؛ بمانم

نه در لحظه ها و ثانيه ها

نه!

که در تمام نفسها

بي دريغ تر از هميشه

حضور معطر تو بودن درس ان زمان که نيستي

و

لحظه ها با بوي خاطراتمان جان مي گيرد

مي مانند

براي من يک نگاه تو همين قدر که بدانم هستي کافيست

حالا همين جا وهر جا که نباشم وباشي

يک حس اشنا

مرا با خود مي برد و فرياد مي زند

که هستم با تو

کنار تو

چون دروغی گمشده در خویشتن

از دو چشم اتشین و بی ریا

خسته ام از عشق پاک خویشتن

خسته ام از راه رفتن در حیاط

زیر نور ماه و در دشت و فلات

از اشارت ها و چشمکهای تو

خسته ام از سربه زیریهای تو

خسته ام از گردش ماه و زمین

از ادا و ناز تو ای نازنین

تا به کی تیغ و سنان بر قلب من

خسته ام از این جفا ای ماه من

خسته ام از فکر تو از راه تو

دم به دم رفتن به دام و چاه تو

از نگاه پاک و معصومانه ات

خسته ام از عشق بی سامانه ات

خسته ام از اینکه قلبم مال توست

این همه شعرو غزل در وصف توست

از لبان ساکت و خاموش تو

خسته ام از نعره های چشم تو

خسته ام ای ماه من علت مپرس

عمر تو طی می شود چون ماه قرص

سرزنش ها هم کنی باکیم نیست

خسته ام از کلمه ی عشقی که نیست

خسته ام از فکر کردن بر هدف

گیسوانت چون سفیدی صدف

خنده ها سر می کنم اه تو را

خسته ام انروزها هم از چرا؟

خسته ام از خستگی اورا قسم

این همه نفرین و ظلمت را بسم

یک نظر کن بر دلم یا پاره کن

خسته ام از بی جوابی،چاره کن

 کاش امشب با دلم می دیدمت

از نگاهت خنده ای می چیدمت

گر دلت راضی نباشد وصل را

کاش در رویا تورا می دیدمت

کاش فردا روی تو خندان شود

در نگاهت غنچه صد چندان شود

قلب من طاقت ندارد اشک را

کاش فردا اشک تو پنهان شود

کاش من را در نگاهت خانه بود

اشک من را در دلت کاشانه بود

چون درخت بید لرزم از فراغ

کاش قلبم کلبه ی ویرانه ی بود

کاش می شد کور قلبم ان شبی

دیدمت چون ماه زیبا در شبی

خنده ی مستانه سر کردی مرا

کاش می مردم برای تو شبی

کاش در کنج وبم تو را

می نشاندم عشوه و ناز تورا

تا نمی دیدم خودم در چشم تو

کاش ،نمی کردم رها دست تورا

کاش قلبم می زدی چندین خراش

سرو اسرار مرا کردی تو فاش

شهره شهر و دیار خود شدم

کاش و کاش و باز هم ای کاش و کاش

کاش می شد عشق تو توصیف کرد

خنده شیرین تو تفسیر کرد

یا که از عطر نفسهای تو گل

جامه ای را بر دلم تدبیر کرد

مرا ای نازنین قلبم جلا کن

میان اتش عشقت رها کن

به جای ناله و نفرینت ای یار

بسوزان این دل و خاکسترش کن

شنیدم قصه ی شیرین عاشق

ندیدم دردو رنج و داغ عاشق

چو افتادم به چاه و دام عشقت

چشیدم درد خونین هر عاشق

                                                 (تقدیم به عشقم)

شکست عهد من و گفت هر چه بود گذشت                     

                               به گریه گفتمش اری ولی چه زود گذشت

                              بهار بودو تو بودی و عشق بود و امید

                              بهار رفت تو رفتی و هر چه بود گذشت

                              شبی به عمر گر خوش گذشت ان شب بود

                              که در کنار تو با نغمه و سرود گذشت

                              چه خاطرات خوشی بر دلم به جای گذاشت

                               شبی که با تو مرا در کنار هم گذشت

                               گشود بس گره ان شب زکار بسته ما

                               صبا چو از بر ان زلف مشک سود گذشت

                              مراست عکس تو یاد اور سفر اری

                               چنان توانم ازین طرفه یاد بود گذشت

                              غمگین مباش و میاندیش ازین سفر

                               اگرچه بر دل نازک غمی افزون گذشت......

قلم زرین داشت باجوهرطلایی رنگش سرنوشت انسانها را

می نوشت چون نوبت به من رسید ان جوهر ریخته شد      

وبا جوهر سیاه امیخته شد و به سرنوشت من این جمله نگارید

        تو ای اسیر سرنوشت همیشه عاشق خواهی ماند........

تقدیم به او که بخاطرم از همه چی گذشت.....  

                        ساقه تو گرفتم و یواش از ریشه چیدمت

بردمت توی حیاطم کنج باغچه کاشتمت

                        اخ چه خاکی به سرم بود من اگه نداشتمت

مست عطر تو شدن ستاره های اسمون

                         واسه تو صف می کشن هزار هزار تا کهکشون

برگ تو مخمل عشق توی تنهایی من

                          بی تو اتیش میگیره ایت دل شیدایی من

تن تو سفیده مثل دل بی کینه عشق

                          اگه پژمرده بشی غم می گیره سینه عشق

روزای ابری که خورشید پشت ابرا میمونه

                          تو میشی خورشید من هرکسی اینو میدونه

هرکی از شاخه بخواد گلبرگاتو جدا کنه

                          هرکی که بخواد تورو با درد اشنا کنه

جای زخم تیغ عشقو می ذارم توی تنش

                          دستاشو می شکنمو تا دم مرگ می زنمش

اخه من دوست دارم عاشقتم جون خودم

                           تورو از دس نمی دم نه تورو از دس نمی دم

تو چراغ روشنی توی شبام هستی من

                          می دونی دنیا رو بی تو نمی خوام هستی من

 امشب می خوام دعا کنم دعا کنم بارون بیاد

دعا کنم بازم دلت عاشقی رو از سر بخواد

دعا کنم تموم بشه قهر من و دستای تو

هوای ابری کم بشه از تو شب چشمای تو

شادی بیاد سراغ ما اسم من و تو ما بشه

دیروز و از ما بگیره امروز ما فردا بشه

دعا کنم که تو دلت یه جا واسه من بذاری

بهم نگی با گریه هات که دیگه دوستم نداری

دعا کنم دلت بخواد بیام و پیشت بمونم

واژه بشی رو لب من دوباره از تو بخونم

امشب می خوام دعا کنم تنهایی ها تموم بشن

باز برسم به خنده هات غمگین نباشی عشق من

منو ببخشی بزاری زنده بشن خاطره ها

تسلیم خوشبختی بشه دوباره لحظه های ما....

براستی که من هرگز تنها نیستم زیرا خاطره تو همیشه درکنار من است

و چون دوستی با وفا قلب رنج کشیده ام را یاری میکند

وبا عشقی که بدان میبخشد همیشه زنده اش نگاه میدارد....

هنگامیکه بر پرتو صبحگاه می نگرم نام تورا زمزمه میکنم

وانگاه که به خواب میروم جز تصویر تو نمی بینم

ونیز این نام توست که به هنگام دعا گفتگو با زیباییهای جهان بر زبانم جاری می شود

جهان جز قابی که تصویر تو را در بر گرفته است برایم بیش نیست که

شامگاهان

در سکوت و خاموشی همه چیز تورا برای من زنده میکند

ودور نمای درخشانی خوبی تورا بخاطرم میاورد.....

هنگامی که شب فرو میافتد احساس میکنم که بر اثر اندیشه خوشبختی

بر خود می لرزم:

میدانی این خوشبختی چیست؟

برای من این است که با تو باشم ودر جاده های زندگی با هم گلهای

جاودانی

که دور از شهوت و هوس باشد بچینیم.....

                       عشق    عشق     عشق.........

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد.

  روزت را تبریک میگویم

بی تو ای اینه پیکر زجهان بیزارم                          بی تو ماتم زده ام خسته دلم بیمارم

بی تو تنها ترم از قله غمناک کبود                         بی تو خاموش تر از شام سیاه تارم

بی تو بی عشق تو ای باغ شکوفای بهشت              بی تو شاخ خشکیده بی برگ تهی از بارم

بی تو بی عشق تو دلمرده تر از مردابم                   بی تو بی عشق تو سرگشته تر از پرگارم

بی تو بیتابم و بیخوابم و بی ارامم                          بی تو بی عشقم و بی یارو بی غمخوارم

بی تو ای چشمه شادی زغمت لبریزم                     بی تو ای خوشه امید زخود بیزارم

بی تو مهتاب غم الود پریده رنگم                             بی تو افتاب تهی از سوز لب دیوارم

بی تو چون چشم ستاره همه شب حیرانم                بی تو چون دختر مهتاب زغم بیدارم

بی تو بر اب بود زندگی من چو حباب                         بی تو بر باد بود هستی حسرت بارم

                                 ساغ السون عاشق اورگلری....... 

             به من ارامش ده

تا بپذیرم انچه را که نمی توانم تغییر دهم

             دلیری ده

 تا تغییر دهم انچه را که میتوانم تغییر دهم

             بینش ده

     تا تفاوت این دو را بدانم

             مرا فهم ده

تا متوقع نباشم دنیا و مردم ان مطابق میل من رفتار کنند

خواب دیدم یه دیوونه شدم از اون دیوونه هایی که پیراهنشو در میاره و میره تو خیابون

حال عجیبی داشتم احساس میکردم خالیه خالیم

اونایی که نمی شناختمشون بهم نگاه میکردن و تبسمی رو لباشون ظاهر میشد

ولی اونایی که می شناختمشون حتی بهم نگاهم نمیکردند

نمی دونستم کیم دارم چیکار میکنم حواسم به همه بود

گاهی دوره خودم می چرخیدم به اسمون نگاه می کردم و خدارو صدا میزدم

چند بار از خواب پریدم ولی دوباره همان خواب برام تکرار شد

چشام فقط منتظره یه کس بود تا ببینه اون چیکار میکنه:عشقم

عجب خوابی بود         

                                  یا الله و   یا الله و  یا الله

• چند یهودی در کلیسا دعا می خواندند ناگهان صدای کودکی را شنیدند که می گفت:الف.ب.جیم.دال
• سعی کردند ذهن شان را بر کتاب مقدس متمرکز کنند
• اما صدا تکرار شد.....
• سرانجام دست از دعا کشیدند و وقتی به اطراف نگریستند پسری را دیدند که مدام این حروف را تکرار میکند
• خاخام به پسرک گفت:چرا اینکار را میکنی؟
• پسرک گفت:چون من دعاهای مقدس را بلد نیستم
• فکر کردم اگر این حروف را بخوانم خدا خودش از این
• حروف استفاده میکند تا کلمات درست را بسازد
• خاخام گفت:بخاطر این درس متشکرم و امیدوارم
• من هم بتوانم روزهای زندگیم را بر روی زمین
• همانطور که تو حروف را به او دادی به خدا بدهم......
•  

تورا نگاه مي کنم که خفته اي کنار من                   پس از تمام اضطراب عذابو انتظار من

تو را نگاه مي کنم که ديدني ترين تويي                    و از تو حرف مي زنم که گفتني ترين تويي

من از تو حرف مي زنمشب عاشقانه مي شود          تورا ادامه مي دهم همان ترانه مي شود

کاش به شهر خوب تو مرا هميشه راه بود                  راه بتو رسيد نم همين پل نگاه بود

مرا ببر به راه خوش که خسته ام از همه کس           که خواب و بيداري من هر دو شکنجه بود و بس

من از تو حرف مي زنم شب عاشقانه مي شود           تورا ادامه مي دهم همين ترانه مي شود

• ای کاش ای کاش عشق را زبان سخن بود......

عشق یعنی مستی و دیوانگی...

عشق یعنی با جهان بیگانگی....

عشق یعنی مست و بی پروا شدن....

عشق یعنی در جهان رسوا شدن....

عشق یعنی دیده بر یک گوشه دوختن....

عشق یعنی در فراقش سوختن....

اگر چشمانم زیباست تویی فانوس شبهایم

اگر حرفی میزنم از عشق

تویی مفهوم و معنایش.......

در خلوت من نگاه سبزت جاریست...

این قسمت بی تو بودنم اجباریست...

افسوس نمیشود کنارت باشم...

بی تو هر لحظه و ثانیه من تکراریست...

وقتی از مادر متولد شدم صدایی در گوشم طنین انداخت که بعد از این با تو خواهم بود

به او گفتم کیستی؟ گفت غم

فکر کردم غم عروسکی خواهد بود که من بعدها با او بازی خواهم کرد

ولی بعدها فهمیدم من عروسکی هستم در دستان غم

گوزلیم سالما گوزونن منی بیگانه کیمی

گولی بیرگون سنی هرگون سویرم

عشق چیزی است که بیشتر از هر چیزی داشتنش را دوست داریم

وبیشتر از هر چیزی دادنش را دوست داریم

وهیچ کس در نمی یابد که عشق همان چیزی است که

همواره داده میشود و پذیرفته نمیشود

                                                          

                    دلشکسته                       

هرگاه دوست داری کسی همواره به یادت باشد به یاده من باش که من همیشه به یاده توام

از طرف بهترین دوست شما خدا بقره ایه  ۱۵۲

به دلایل امنیتی حذف میکردد

سلام دوستان – خوشحالم که در پهنهء گسترده اينترنت، سری هم به کلبهء ما زديد مقدم شما دوستان که مهمانی،زودگذر يا ديرگذرخواهيد بود با ديدهء منت گرامی ميدارم.اميدوارم بهتر با هم آ شنا شويم و اين-

آ شنايی به دوستی مبدل شود، و دوستی به معرفت اندوزی بيانجامد، زيرا انديشهء بشربرای رهايی ازجهل

و نکبت نياز به علم ومعرفت دارد.هرچه مکنت معرفت بيشتر باشد درک بشر از وجود هستی وديگرمسائل

آ شکار وپنهان،آ سان ترخواهد بود.ما درد مشترکيم که سلولهای آ ن بر امواج الکترونيک در پهنهء ا ينترنت

سر گردا نند، شايدوبلاگ يا سايت، تنها گذرگاهي باشد که در آ ن به همديگرنگاهي و سلامی کنيم.........

اين وبلاگ موضوعی خاص را دنبال نميکند بلکه مقالاتی کوتاه از موضوعات مختلف را در حسن و توان خود به تحرير در مي آ ورد.گر چه ميدانم کارم بدون ضعف و کاستی نيست اما نظرات و پيشنهادات شما ميتواند

گره گشاء ، مايهء دلگرمی و بر طرف کنندهء کاستيها باشد.

سعي ميکنم حد اقل هفته ای يک بار وبلاگ را آبديت کنم.